Mano Ganga

24, అక్టోబర్ 2011, సోమవారం

Maro Charitra

ద్వారబంధం దాటితే చాలనుకున్నా

నిను చేరగలననుకున్నా

కాని అడుగిడబోతూ చూడగా

అదో పెద్ద ప్రపంచం అనంత విశ్వం

ఆ అనంతంలో నీ కోసం నా అన్వేషణ

ఫలించని ఓ మధుర స్వప్నం

అది గమనించిన నా మది అంతరాళంలో

భయాన్దోలనల ఉవ్వేత్తు తరంగాలు

అడుగు ముందుకు పడక

వెనుకంజ వేయక తప్పలేదు

ఓడిపోయానని ఒప్పుకోకా తప్పలేదు

అయినా అలవాటైన ఓటముల పరంపర

క్రోత్తగా గెలుపు వెంట పరిగేత్తే ఓపికా లేదు

మూసిన నీ ప్రపంచం కవాటాలు

నన్ను నా ప్రపంచంలో నిలబెట్టాయి

కారణం కేవలం నీకు నాకు

మాత్రమే తెలిసిన కారణం

నే అడుగిడలేని ప్రపంచాన్ని

నువ్వు వోదులుకుని వచ్చేసావుగా

నా తోడుగా నా ప్రక్కనే నిలిచి ఉన్నావుగా

ఆ మూసిన ప్రపంచ కవాటాలని

మన ప్రేమే ఎగతాళి చేస్తుంది

ప్రళయమై ఆ ప్రపంచాన్ని కూల్చివేస్తుంది

వెన్నెల రేయిలో నీ చేతిలో నా చేయి వేసుకుని

జంటగా మరలి రాని తీరాలకు

తరలి వెళ్ళే మనమే మిగిలేము భవితగా

COUNSELLING RELATIONSHIP

23, అక్టోబర్ 2011, ఆదివారం

Vaatsalyam

మాతృదేవో భవ పితృ దేవో భవ

జన్మనిచ్చి, లాలించి, పాలించి,

అడిగిందల్లా అందించి, అలరించి

ఏడ్చినప్పుడల్లా బుజ్జగించి,

వేధించినప్పుడల్లా దండించి

పెంచిన మమకారం

ఓ అయ్య చేతిలో పెడితే తరిగిపోతుందా ?

వారి ఋణం తీరిపోతుందా ?

బాద్యత బరువు సమసిపోతుందా ?

వాత్స్యల్యం వడలిపోతుందా ?

భర్త ఎలాంటివాడైనా తప్పని బాద్యత

నచ్చిన సహచర్యం, మెచ్చిన సంసారం అయినా

బంధం మరుగున సమాజ సూత్రాల

బరువును మోస్తూ , కౌటుంబిక వ్యవస్థలో

ఇముడుతూ పెనుగులాడుతున్న

బిడ్డను

అక్కున చేర్చుకునే అవకాశం,

ఓదార్చే ప్రయత్న౦ , ఆదుకునే అవసరం

తల్లిదండ్రుల బాద్యత కాదా?

జీవన ప్రయాణంలో ఒక భాగం వరకు

మాత్రమే మ్రోసే బరువు ఏల?

సగదూర౦ వరకే నడిచే తోడు ఏల?

ఆదిలోనే బాద్యతల భారం ధరించనేల ?

చేరని తీరాలకు ప్రయాణ ఆరంభమేల?

అనాధలా వదిలివేసే ప్రయాశ ఏల ?

రెండు తీరాల మధ్య ఒదిగే వెలది

గోదావరిలా ప్రవహిస్తుంది ?

తీరాలే ఇంకి కనుమరుగైతే

ఆవేదనా తరంగిణి అయి ఉప్పొంగుతుంది.

Parent Counselling

kaumaaram

పదహారు ప్రాయాన నూనూగు మీసాల

నూత్న యవ్వనమున కౌమార వయస్సున

వివాహమాడేవారట అదియే వారి ఆచారమట

కొత్త బంగారు లోకం ప్రాకారం దాటి

అడుగిడే నాటికి బంధుత్వం , బంధము

అనుబంధము , పుష్కలమై మనో వైకల్యాలకు

శారీరిక వికారాలకు లోను గాని అదృష్టం

ఆ కాలం నాటి కౌమారం

ఆధునిక సమాజంలో అన్నీ అందుబాటులో ఉన్నా

ఇంటర్నేట్, సెల్ ఫోన్, ఎంఎంఎస్, చ్యాట్ వ్యవస్థ

మధ్య కౌమారం మరుగైపోయింది

వారి స్నిగ్ధ మనోహర జీవనం కరువైపోయింది

వయ్యస్సును మించిన యోచన

పెడతోవన పడుతుంటే

పిన్న వయస్సులో పెద్ద తరహ ప్రవర్తన

కౌమారంలో నైతిక అంధత్వం , గమ్యం గమనించుకోని నిర్లక్షం,
మేధస్సు మోద్దుబారి తామసానికి బలియ్యే విధానం

కారణాలు అనేక౦ , చిన్న కుటుంబ వ్యవస్థ

నిరంతర కార్యవ్యస్తులైన పెద్దలు

అన్నిటిని మించిన అజ్ఞానం

సహజాతాలతో పోరాడలేక

సహజం ఏదో తెలియక

నైజం వక్రగతిని ఎదుగుతుండ

సమాజ నిర్దిష్ట నియమాలకి లోబడలేక

అష్టావక్రమై అధోగతి పాలు అయ్యే నేటి కౌమారం

ఆరోగ్యకరమైన అలవాట్లలో ఇమడలేక

లోపభూయిష్టమైన కుతూహలంతో

హానికరమైన వ్యసనాలతో, అగచాట్లతో

కౌమార నిండు యవ్వనం నిరర్ధకం

కౌమారం మరుగై వార్ధక్యంలో అడుగిడుతున్నా

వీడని కౌమార వ్యసన౦

మనుజుని పీల్చి పిప్పి చేసే సాధనం

తొలి అడుగు అమ్మ చేయూత
మలి అడుగు బిడ్డ చేయూత
కాని పూర్తి జీవితాన్ని నిర్దేశించే
కౌమారపు అడుగుకి ఎవరి చేయూత?
స్వచ్చమైన చేయూత కరువై
సమవయస్కుల సహచర్యం

కాలుష్య పూరిత వాతావరణం
గజి బిజీ గీతల మనోఫలకం

తమస్వినీ ఘర్భ కుహరాలలో , భీకరారణ్యాలలో
కౌమార జీవన జ్యోతి రక్షణకై నిర్విరామ పరిశ్రమ
సభ్య సమాజ౦ గర్వి౦చే భావి పౌరులకై
భారతదేశ పట్టిష్ఠమైన పునాది రాళ్ళకై నిరంతర అన్వేషణ.

Adolescent Counselling

22, అక్టోబర్ 2011, శనివారం

Snehabandhavyam

చెలియ చిరునవ్వులో వెల్లివిరిసే
ఆనందం స్నేహం

మృదుకరస్పర్శలో ఆప్యాయత స్నేహం

దూరం కూసింతైనా తోడుగా నడిచే
సాహచర్యం స్నేహం

భావావేశం పంచుకునే
సున్నిత స్పందన స్నేహం

విషాద జీవన ఘట్టాలు మబ్బులై వర్తమానాన్ని క్రమ్మితే

భావిష్యత్తుపై ఆశను చిగురింపజేసే
సన్నిధి స్నేహం

ఎందరు స్నేహప్రియులు ప్రవేశించినా

నిండని పుష్పక విమానం స్నేహం

"నేను" అనే స్వార్థం మరచి
"మన" అనే ఐక్యత స్నేహం

అవ్యక్తానుభూతి స్నేహం

జ్ఞప్తి అమరమై

చెలియస్థానం సుస్థిరమైన
హృదయ పీటం స్నేహం

నిరంతర ప్రేమప్రవాహం స్నేహం

భందుత్వం లేకపోయినా

ఇరువురిని బంధించే మనోభంధం స్నేహభాంధవ్యం

20, అక్టోబర్ 2011, గురువారం

Adrustamaina Duradrustam

దురదృష్టం మన వెన్నంటే ఉంటుందో

మన కంటే ముందు వెళ్లి మన కోసం ఎదురుచూస్తుందో కాని

ఎప్పుడు ఎక్కడికెళ్ళినా మాకు ఎదురౌతుంది

దేనిపైనా మక్కువ ఎక్కువ ఉండకూడదంటే

ఏమిటో అనుకున్నాము

మన మక్కువ దురధృష్టాన్ని కొత్త ప్యాకేజీలో

అక్కున చేర్చుకునే ఉంటుందని ఇన్నాళ్ళకు

ఎన్నెన్నో శిశిరాల తరువాత తెలుసుకున్నాము

దురదృష్టం ఎదురైన ప్రతీసారి బాధను

అదిరించి, విదిలించి , అదిమి ప్రక్కకి నెట్టేసాము

ఇది విధిలిఖితం దుఖభరితం తప్పని చరితం అనుకున్నాము

అధృష్టం కూడా ఇలాగే ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మన టైం బాగుందని

అనుకునేలా చేస్తుందనుకున్నాము

కాని కనీసం యాధృఛికంగానైనా అదృష్టం

ఎప్పుడూ ఎదురుపడలేదు స్నేహమా

అయినా తమరు మాకు ఎదురోచ్చారు

తమరిని ఏ కోవకి చేర్చాలో అర్ధం కాక సతమతమయ్యే మాకు

తమరు నేడు మాకు రెండూ ఒకటేనని తేల్చిపడేశారు

అందుకే ఇప్పుడు అదృష్టం ఎదురవలేదని బాధపడము

దురదృష్టం ఎదురైందని వ్యధచెందము

నిశిలో మినుగురుని వెతికినట్లు

బాధలో సంతసాన్ని వెతుక్కుంటాము

ఎప్పుడైనా అదృష్టం ఎదురైతే సంతసించము

దాన్ని పరిహసిస్తాము నువ్వు దారి తప్పి

మా దారికి వచ్చావేమిటని

నీ దారి కలియుగాన అడ్డదారి కదా

మరి రహదారిలోకి వచ్చావేమిటని

బాధ, వెలితి కూడా సుఖాన్ని అందిస్తూ

పొగమంచులా కరిగిపోతున్నాయి

తమరి రాక ఒక్క వసంతాన్నే తెస్తే బాగుండుననుకున్నాను

కాని శరద్ శిశిరాలని కూడా తెస్తుందనుకోలేదు

అయినా ఎప్పుడు మాకు ఆమడ దూరంలో ఆగిపోయే ఆనందం

ఇలా అన్ని,రుతువులన్నీ, అన్నీ వసంతాలే అయి మాలో తమరి రాక
ఋతురాగాల మేళతాళాలని పలికిస్తుందని అనుకోలేదు.

Group Therapy

18, అక్టోబర్ 2011, మంగళవారం

Eduruchoopulu

ఎందుకోసం ముదిత ఎదురుచూపులు

ప్రవాహంలా పెనవేసే ప్రేమ వెల్లువ నిండిన

అమరత్వం కోసం

ఉల్లాసంతో ఉగించే మధువులు నిండిన

మందహాసం కోసం

మెచ్చుకోలుతో తృప్తిపరచే

గుర్తింపు నిండిన మాట కోసం

కొంటెతనంతంతో అలరించే ఆత్రుత నిండిన

కనుసైగ కోసం

తన్మయత్వంలో ముంచెత్తే మాధుర్యం నిండిన స్పర్శ కోసం

పెల్లుబికిన భావంతో కట్టిపడేసే మానవత్వం నిండిన మనసు కోసం

స్త్రీని ప్రేమమయిగా జీవన జ్యోతిగా స్వీకరించే

స్నేహాస్తం కోసం

15, అక్టోబర్ 2011, శనివారం

Ode to Death

Oh! How we long for thee!
Years pass by striking us with vehemence
Every time we face this filthy world
Oh! we wish we could run for your protection !

But we feel your existence
By the touch of your pangs of suffering
Oh! How we yearn for the suffering to end in thee !
Like forest fires humiliation
Stretches its roots into our souls

Oh! How we plead you to be our savior!
God may be unreal but,
You are the everlasting reality
Whom no one dares to deny.

Oh ! Enchanting , mesmerizing, peace giving death
How we wonder why everyone wants god
When you are nearby!

You are a bane for many but to us a boon
Oh! How we love you to be our master, our god
We left the womb far back
Oh! Now How we linger in the body
Waiting for rest in your temple ; the tomb

Oh! How we feel flying away
Like birds from these body cages.
Oh! How we await your soothing, tranquilizing hands
To heal the wounds of our souls.

Oh! Death don't be a mirage
Come back to hug us
By bestowing a miracle on us

12, అక్టోబర్ 2011, బుధవారం

HOME

A House is built by bricks

But Home is made by love

Womb to Tomb an infinite journey it seems
Moonshine and Sunrise make no difference

Though among many I feel secluded

My solitude aspirated company
which I acquired from cloudless moonlit nights

Years pass by, still , I find myself incomplete
As a flower vase without flowers

My heart knows how my identity will be sublimated
As an artist knows well how a speck of colour
gives completion to the work

But how without God's grace can I get my "Love"
When even an ant can't obtain its share of food
Without His Blessing

Thus Woed a lovely little bird with sparkling eyes and enchanting chirp

Oh! Here comes a colourful bird flying and searching for its companion

Meeting of eyes
Falling in Love
Dating with mate
All was over in an hour

Flew both to a far away branch blooming with lovely flowers
Both gathered twigs together and built a beautiful nest without rest

Every Twig a precious Carbuncle
Every Food particle an Honey drop
Every Moment an Eternal joy

Leading a gorgeous life together they made
A Perfect Home out of an Imperfect House

Whoever enters the Home gets a share of love
And returns with shared minutes as unforgettable moments